Het zit erop, onze vakantie is afgelopen!

Zaterdagochtend, 04:44 uur. We zijn allebei wakker, 1 minuut voordat de wekker afgaat.

In ’n mum van tijd frissen we ons op en kleden we ons aan, want we moeten op tijd op de luchthaven zijn, omdat onze vlucht al om 08:10 uur vertrekt.

We checken uit bij het hotel en inmiddels is ook de taxi al gearriveerd. Binnen ’n kwartiertje heeft de taxi ons naar de luchthaven gebracht en staan we in de giga-grote vertrekhal te wachten totdat we aan de beurt zijn om onze grote koffers af te geven. Dat gaat gelukkig redelijk snel en we kunnen na de douane even rustig ’n croissantje eten en wat drinken. Bij de douane worden we trouwens grondig gecheckt. Schoenen uit, fouilleren en met ’n soort plakkertje over de kleding van boven naar onder, links en rechts. Kennelijk ben je als Nederlander verdacht in deze landen. Natuurlijk is alles in orde en kunnen we door.

Naar Schiphol is het zo’n 7½ uur vliegen; gelukkig zijn we redelijk fit, zodat we niet helemaal kapot aankomen in Nederland, zoals de vorig keer toen we meteen de overstap maakten in Qatar.

Dat dagje en nachtje Dubai heeft ons wel goed gedaan.

We pakken de intercity van 13:49 uur en zo’n kleine 3 uur later arriveren we in Heerlen.

Gelukkig krijgen we ’n lift naar huis van zoon Ralph en stappen we na 5 schitterende weken weer ons oude vertrouwde huisje in Hoensbroek binnen. Wel weer even wennen, maar het voelt meteen goed. Ralph heeft van tevoren de cv aangezet, dus alles is al lekker warm en ook Lotje schijnt het helemaal oké te vinden; ook voor haar waren het 5 weken vakantie in Simpelveld bij Josie en Plien, de honden van Ralph en Nino.

Nadat Shireen nog even met de jongens op bezoek is geweest en we daarna gevideobeld hebben met Esther en de meiden sluiten we de vakantie af met het leegmaken van de koffers. We hopen dat alle bloglezers een beetje hebben kunnen meegenieten van onze belevenissen en danken iedereen voor de leuke en fijne reacties.

Voor Marion en Rob waren het in ieder geval 5 fantastische weken die we nooit zullen vergeten. Hoensbroek, we’re back!!!