Magnetic Island

Gisteravond hebben we ons helemaal kogelrond gegeten bij Palmer’s Bar & Kitchen,

maar we gaan er vanochtend toch maar weer terug voor ons ontbijtje. Tja, je weet nooit hoe lang we daar vandaag op moeten teren, voordat we onze buikjes weer gevuld hebben.

Rond 9 uur arriveren we bij de ferry-terminal. We hebben vorige maand al tickets gekocht, dus we kunnen meteen doorlopen naar de toegang om bij de boot te komen (zeg maar: de loopplank). Marion vindt het eigenlijk helemaal niks, dat we vandaag gaan varen. Het is maar zo’n 8 kilometer naar Magnetic Island (hier zeggen ze “Maggie”), maar er komen allerlei herinneringen omhoog bij haar waar haar zusjes wel over kunnen meepraten.

Na zo’n 15-20 minuten zijn we er al en pakken de bus naar de scooterverhuur. Daar aangekomen vullen we allerlei papierwerk in en krijgen we instructies hoe de scooters werken (Fred en Frieda heten ze)

 en wat we zeker niet moeten doen: “Niet te veel links rijden, gewoon midden op de weg. Laat de achteropkomende auto’s maar wachten tot er plaats is”. Nou dat klinkt ook niet erg veilig, maar we nemen het ons ter harte. De scootertjes rijden trouwens sneller dan 50km/h en je moet altijd vòl gas geven, wordt er gezegd. O jee!!!

We knorren weg en rijden heuvel op, heuvel af en komen uiteindelijk bij een heel mooie baai: Horseshoe Bay.

Het strand ziet er geweldig mooi uit, maar we zien ook dat veel andere mensen dit plekje hebben gevonden om er te komen genieten, dus we besluiten om naar ’n andere baai te gaan zoeken, die hopelijk wat rustiger is. We komen uiteindelijk scooterend bij ’n parkeerplaats met ’n wegwijsbordje naar Arthur Bay.

Daar mogen we niet scooteren, dus we lopen er naar toe, maar je kunt rustig zeggen “klauteren”. Stijle heuvels op en af, het is met deze temperatuur bijna niet te doen, maar ja, we willen wat moois zien, dus we gaan door. We worden beloond: Arthur Bay is werkelijk fantastisch!!

Op het gehele strand zijn misschien maar 8 of 9 mensen te zien, dus we kunnen het mooiste plekje uitkiezen.

Hier zwemmen doen we maar liever niet, want er schijnen hier “stingers” of “box jellyfish” te zijn; gevaarlijke tropische zee-stekers (kwallen). Even voorzichtig zijn en alleen pootjebaden, hahaha!

Op de terugweg naar de scooterverhuur trakteren we ons op een heerlijke Berrylicious, ’n crêpe met aardbeien, bosbessen, frambozen, vanille-ijs, slagroom en chocola-strepen. Bah, wat lekker. En meteen voldoende om geen avondeten meer te hoeven eten.

We worden door de scooterverhuur naar de ferry-terminal gebracht en varen met een glimlach op ons gezicht terug naar Townsville. Moe, maar voldaan. Wat een prachtige dag.

Terug op de kamer gaan we eerst maar ‘ns lekker douchen en heerlijk nagenieten van dit mooie avontuur. Dit gaan we niet snel vergeten.

Terwijl ik dit verhaal schrijf gaat Marion alvast de koffers voorbereiden voor onze volgende trip, naar Mackay met de huurauto, zo'n 350km naar het zuiden. Morgenvroeg checken we uit en zeggen: Townsville, bye bye! Het was geweldig.